Dorosła mewa żółtonoga

Tydzień temu wybrałem się na spacer po osiedlu i na jednym ze zbiorników retencyjnych na Potoku Oliwskim zobaczyłem ciekawą mewę. Ponieważ aparat fotograficzny mam popsuty, zrobiłem zdjęcie przystawiając telefon do lornetki. Efekt widać powyżej, a poniżej przystępuję do identyfikacji na podstawie książki Gulls of Europe, Asia and North America Klausa Mallinga Olsena.

Po pierwsze zakładam, że mewa jest dorosła, bo ma jednolity kolor grzbietu. Nie ma ciapek charakterystycznych dla młodych mew.

Na stronach 22-25 książki są sylwetki dorosłych dużych mew. Do koloru grzbietu mojej mewy pasują następujące:

  • mewa południowa (Larus dominicanus)
  • mewa żółtonoga (Larus fuscus fuscus)
  • mewa żółtonoga (Larus fuscus intermedius)
  • mewa siodłata (Larus marinus)

Mewa południowa to mewa półkuli południowej, nigdy nie stwierdzona w Polsce. Ma czarny płaszcz, jak mewa żółtonoga fuscus, ale jest większa i masywniejsza i jej skrzydła mniej wystają za ogon (krótsza projekcja lotek). Te cechy są względne, więc szukam w książce cech ostro opisanych.

Skupiamy się na projekcji lotek, którą ocenić można na podstawie liczby widocznych białych końców lotek pierwszorzędowych. U mewy południowej powinno ich być 4-5 (i odległości między nimi powinny maleć), a u mewy żółtonogiej powinno ich być 5-6. Ja widzę wyraźne 3 białe kropki i kolejne 2 ledwie dostrzegalne. W sumie 5, co jest na granicy obu gatunków. Cecha nie pomogła.

Muszę skupić się na cechach względnych. Mewa południowa w porównaniu z żółtonogą ma głowę bardziej kwadratową i grubszy dziób zwłaszcza przy końcu. Na moje oko te cechy wykluczają mewę południową.

Cechy dorosłej mewy żółtonogiej Larus fuscus fuscus o tej porze roku to: biała głowa, jasnożółty dziób z czerwoną plamą w podcięciu, często znoszone końcówki lotek pierwszorzędowych (znikające białe kropki na końcach skrzydeł). Wszystkie te cechy się zgadzają.

Jako cechę odróżniającą podgatunki fuscus i intermedius przyjmuję kontrast między kolorem grzbietu i czernią lotek. U mojej mewy tego kontrastu brak, nie widziałem go w terenie, więc wskazuje to na podgatunek nominatywny. U L. f. intermedius grzbiet jest jaśniejszy niż lotki.

Dla mewy siodłatej jako główna cecha diagnostyczna wskazywany jest wzór na lotkach pierwszorzędowych. Powinny być widoczne 3 duże białe plamy największych lotek, przy czym P10 powinno być całe białe, a jego czerń niewidoczna na złożonym skrzydle. Ta cecha nie pasuje do mojej mewy, u niej widać kilka drobnych białych plamek.

Poza tym mewy siodłate mają bardziej kwadratowe głowy i grubsze dzioby niż żółtonogie. A więc widziałem dorosłą mewę żółtonogą z bałtyckiego podgatunku nominatywnego fuscus.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s