Dokumenty i reportaże

Literatura non-fiction zdobywa coraz większą popularność. Tu kilka dokumentów i reportaży w ramach moich rekomendacji książkowych.

  1. Antarktyczna podróż sir Ernesta Shackletona Alfred Lansing – gdyby to nie była prawdziwa historia, pomyślałbym, że autor książki przesadził z naszpikowaniem fabuły przygodami i niewiarygodną odwagą i hartem bohaterów.

2. Rowerem i pieszo przez Czarny Ląd. Listy z podróży afrykańskiej z lat 1931-1936 Kazimierz Nowak – kolejna prawdziwa historia opowiedziana przez głównego bohatera, który samotnie przemierzył Afrykę z góry na dół i z powrotem, w dużej części jadąc na rowerze.

3. Kompania braci. Od Normandii do Orlego Gniazda Hitlera. Kompania E 506 pułku piechoty spadochronowej 101 Dywizji Powietrznodesantowej Stephen E. Ambrose – niezwykle napisana historia grupy amerykańskich żołnierzy, pozwalająca obserwować jak kolejne wydarzenia kształtują ich relacje.

4. Rozmowy ze zwierzętami Konrad Lorenz – przyrodnik i laureat Nagrody Nobla opisuje swoje życie jako obserwację przyrody, w szczególności zwraca uwagę kontakt ze stadem kawek.

5. Podróż po Rzece Orinoko Alexander von Humboldt – niemiecki przyrodnik w 1800 roku przepłynął rzekę Orinoko, dziwił się wszystkiemu, co widzi i spisywał wszystkie przygody.

6. Rio Anaconda Wojciech Cejrowski – nie tyle poszukiwanie piękna i krajobrazów, przekraczanie samego siebie w wędrówce, co raczej odkrywanie nieznanego drugiego człowieka, nieznanej kultury i wchodzenie z nią w relację.

7. W ludzkiej i leśnej kniei Antoni Ferdynand Ossendowski – zachwyt nad przyrodą i jej zjawiskami i mnóstwo przygód wśród Azjatyckich mieszkańców stepów. Pisałem o książce na blogu.

8. Ludzie 8 dnia. Autostopem do Matki Teresy Krzysztof Pałys – uduchowiona podróż dwóch zakonników przez Bałkany. Pisałem o książce na blogu.

9. Prywatne życie łąki John Lewis-Stempel – urocza historia angielskiej łąki, której właścicielem jest autor i zna ją jak własną kieszeń.

10. Gringo wśród dzikich plemion Wojciech Cejrowski – przygody z podróży po Ameryce Południowej podane w charakterystycznym dla Wojciecha Cejrowskiego stylu – z humorem i lekką bezczelnością.

Ludzie 8 dnia

Czytam jego bloga Światła Miasta, publikuje rzadko, ale regularnie – przemyślenia związane z duchowością. W końcu o. Krzysztof Pałys OP to dominikanin.

Książka jest dziennikiem podróży – dwuosobowego przejazdu autostopem z Polski przez praktycznie całe Bałkany. Całość trwa kilka dni i już samo czytanie o faktach, przygodach i rozmowach jest ciekawe. Ale nie jest to tylko dziennik o wydarzeniach z podróży, że tak powiem, fizycznej, ale przelewane są na papier też myśli wywoływane przez to, co się dzieje. Całość podszyta jest jakimś mistycyzmem, ojciec pisze np. Nieraz warto przestać zastanawiać się nad tym, co jeszcze możemy zrobić, a zacząć myśleć o tym, co należy przestać robić… i mam wrażenie, że wszystkie aktualne prądy typu minimalizm i slow life to odkrywanie na nowo czegoś, co od tysięcy lat jest znane ludzkości.